Sreymey

Sreymey is een 14-jarige scholiere uit het dorp Veal, de gemeente Meun Chey, in het district Romdoul, provincie Svay Rieng. In 2025 zit ze in het leerjaar 7B van de Meun Chey Secondary School, een van de doelscholen in het district. Ondanks haar moeilijke situatie is ze een hardwerkende en toegewijde leerling.

Sreymey legt elke dag ongeveer 3 kilometer af naar school, een fietstocht van zo’n 25 minuten. Haar familie behoort tot de armste van het dorp. Ze hebben een klein huis, bezitten geen landbouwgrond om rijst te verbouwen en zijn afhankelijk van beperkte inkomstenbronnen. Haar ouders zijn al lang geleden uit elkaar gegaan. Haar moeder werkt in een kledingfabriek in Phnom Penh, terwijl haar grootmoeder thuisblijft om voor Sreymey te zorgen en kippen en eenden te kweken.

Het gezin bestaat uit vier leden:

• Mom Sarun (vrouw, 68 jaar) – Grootmoeder

• Chab Savin (vrouw, 39 jaar) – Moeder

• Poun Sreyka (vrouw, 18 jaar) – Zus

• Poun Sreymey (vrouw, 14 jaar) – Leerling, leerjaar 7B

Hun totale gezinsinkomen, voornamelijk afkomstig uit fabriekswerk en kleinschalige pluimveehouderij, bedraagt slechts ongeveer $18 per persoon per maand. Dit is niet voldoende om in de behoeften van het gezin te voorzien — vooral met de kosten voor de opleiding van hun dochters.

Elke ochtend staat Sreymey vroeg op om te helpen met de huishoudelijke taken. Ze eet meestal restjes rijst en eten van de vorige avond voordat ze naar school gaat. Ze studeert zelfstandig en hard, omdat haar familie het zich niet kan veroorloven om voor bijlessen of extra klassen te betalen. Hoewel de familie arm is, mist ze nooit een schooldag. Ze droomt ervan om extra lessen te volgen om haar kennis en vaardigheden te verbeteren, maar het ontbreekt haar aan de financiële middelen daarvoor.

Haar familie vraagt een maandelijks studiebeurs van $20 om haar opleiding te ondersteunen en haar te helpen haar studies voort te zetten met meer zelfvertrouwen en kansen.